Inicio

Levamos uns meses traballando co profesorado IES "Alexandre Bóveda" -o "Coia 2" para que nos entendamos- coa idea de seguir a desenvolver proxecto do roteiro por Coia.

Partillamos esta convocatoria que se vai celebrar en Madrid o vindeiro día 21 de xuño:

Tenemos el placer y la ilusión de presentaros el resultado del último proyecto de Carabancheleando: UNAS PIPAS EN UN BANCO.

E alá fun eu a ver o novo Centro de Interpretación do Mundo Romano en Vigo, cámara en man e augurando unha visita express (os meus fillos preferían ir a xogar ao balón).

O día 21 de xuño celébrase a festa de A Bouza no barrio de Coia, en Vigo.

Ano 1513, Florencia. Nicolás Maquiavelo, o pobre, deu cos seus ósos no cárcere acusado de conspirar contra a poderosa familia dos Medici (as circunstancias non están moi claras, seica escribiu un tuit que non foi do agrado desta poderosa familia florentina.

Hai uns días falaba cun grupo de xente sobre o drama que están a vivir moitas persoas por non poder pagar as súas hipotecas, e a conversa desembocou nos manidos tópicos de que todo o mundo quería ser propietario, de que a xente vivira por riba das súas posibilidades, bla, bla, bla.

Primeiro día na cidade:

Non se me ocorren moitas obras literarias que teñan á arqueoloxía como fío condutor. Quizais a referencia literaria por antonomasia sobre o mundo da arqueoloxía no estado español sexa “El Tesoro” de Miguel Delibes.

En xaneiro de 1975 o Ministerio de Gobernación, no seu documento interno Plan Barrios, catalogou como perigoso e subversivo ao barrio de Coia –xunto aos tamén barrios vigueses de Calvario e Ribadavia-.

PRIMEIRO TITULAR. Corpo dunha noticia nun xornal vigués: “…Como se esperaba, las excavaciones realizadas en la calle II República no ofrecieron ningún yacimiento relevante, por lo que se levanta la caución (sic) arqueológica y ya se pueden iniciar los trabajos…”.

O outro día maxinabamos sobre cal era á lóxica que levaba a xente a consumir cultura -que mal soan esas as dúas palabras na mesma frase- e a visitar museos, edificios históricos,… e chegabamos a conclusión (non sei por que falo en plural, cada quen que saque as súas) de que unha das principais ra

Durante un par de anos, traballei nun xacemento arqueolóxico musealizado. Entre outras funcións, unha das tarefas era ensinar os restos antigos á xente que viña a visitarnos.

Era un neno, mais non o sabía.

Un día, tempo atrás, camiñando pola praza da Independencia en Vigo, asistín a unha escena costumista moi habitual nas nosas cidades: unha disputa entre nenos e persoas maiores. Máis cruenta que a loita de clase é o choque entre persoas xubiladas e cativas.