Inicio

Levamos uns meses traballando co profesorado IES "Alexandre Bóveda" -o "Coia 2" para que nos entendamos- coa idea de seguir a desenvolver proxecto do roteiro por Coia.

Partillamos esta convocatoria que se vai celebrar en Madrid o vindeiro día 21 de xuño:

Tenemos el placer y la ilusión de presentaros el resultado del último proyecto de Carabancheleando: UNAS PIPAS EN UN BANCO.

É que é mirar as programacións culturais de cidades veciñas, e automaticamente enfurruñarnos.

Tras as eleccións municipais, en moitas cidades de Galiza chegou a preamar, e con ela o aire fresco.

A auga, o xabrón, a roupa, a cháchara… As risas, as chanzas, as angustias, os segredos. Os lavadoiros, un espazo de encontro das mulleres.

Espazo de encontro, de xogo, de música, de xantares comunitarios, de festa…

Na antiga Roma, un dos castigos máis severos que un persoeiro público podía sufrir era o de seren condenado a unha damnatio memoriae trala súa morte (aínda que, claro está, a esas alturas de partido xa pouco lle importaba).

Pois xa chegou o Bernardo Alfageme á rotonda de Coia, escoltado por máis policías que veciños -non é unha hipérbole-, con nocturnidade e aleivosía. Abel Caballero, tal e como prometera, pasou por riba da cidadanía.

O conflito do barco Bernardo Alfageme no barrio vigués de Coia está no seu apoxeo: declaracións irresponsábeis dalgúns membros da corporación municipal, uso desmedido e gratuíto da forza, mentiras policiais para criminalizar á veciñanza que protesta polo irracional gasto,… Mentres, o alcalde/Rei

“…O Concello inicia outra tanda de humanizacións por importe superior aos 2 millóns de euros… (

Din os vellos que non se pode cuspir ao ceo, e teñen toda a razón do mundo.

Alicerces colleu un par de días de vacacións, e moi a pesar do seu acompañante visitou algúns bens culturais, entre eles dous castros nos que se fixeron senllos proxectos de revalorización, posta en valor, recuperación ou como diaño se chame arranxar un xacemento arqueolóxico, explicalo e axeital

Francisco Largo Caballero, o Lenin español, morreu en 1946 na clínica de Lyautey (París) aos 76 anos de idade. A súa precaria saúde non se recuperara tras pasar dous anos no campo de concentración nazi de Sachsenhausen, onde foi recluido despois de ser detido na Francia ocupada.

Todo o que cheire a paleolítico está de moda: Atapuerca, Cova Eirós, o alcalde de Valladolid…Neste contexto de nostalxia do pasado, o último grito das dietas (tras a da alcachofa, a Dunkan,…a do cucurucho -perdón polo meu eu groseiro que aproveita calquera fenda para asomar-,…) é a denominada pal