Inicio

Un día, tempo atrás, camiñando pola praza da Independencia en Vigo, asistín a unha escena costumista moi habitual nas nosas cidades: unha disputa entre nenos e persoas maiores. Máis cruenta que a loita de clase é o choque entre persoas xubiladas e cativas.

Hai uns días, nunha entrevista nun xornal de tirada nacional, o

Onte estiven axudando ao meu fillo que cursa 6º de primaria a estudar a materia de Coñecemento do Medio, concretamente a parte que xira en torno á Historia Medieval.

Baixan revoltas as augas nos ámbitos da arqueoloxía e do patrimonio cultural na Comunidade Autónoma de Madrid.

Ao longo da miña vida profesional xa fun quen de escoitar varias veces esa frase: cando entra en conflito a conservación dun ben arqueolóxico cunha nova infraestrutura, cando hai un investimento público destinado ao patrimonio que parece esaxerado, cando poñemos o grito no ceo denunciando algunha

A Historia non é algo que exista, é algo que se constrúe. O que pasou, xa pasou, non hai volta atrás.

Cando asisto á presentación dalgún centro de interpretación, aula didáctica, museo, etc, sempre temo o peor: entrar nun gran videoxogo no cal hai que empurrar pancas, cheirar aromas, pulsar botóns en paneis para que se acendan e apaguen luces,… Isto último si que me gusta, síntome un pequeno deus

Hai días que rolda pola miña cabeza un simil: unha parte do noso patrimonio cultural (museos, xacementos arqueolóxicos visitables, etc) é como unha desas enciclopedias que ata hai pouco tempo decoraban (ese é o termo exacto, decoraban), os nosos salóns.

E eu que pensaba que estas cousas xa non pasaban…. Home, a estas alturas de partido daba por sentado que o de poñer somieres metálicos pechando as leiras, ou facer engadidos de ladrillo e uralita en vivendas rurais xa estaba superado.

Hai uns días, nun xornal de Vigo publicouse a seguinte noticia: “Vigo se transforma en la ciudad de la pintada”.

Dende agora ata nova orde, este blog queda secuestrado mentres esperamos a chegada da autoridade competente.

Hai algunhas datas volveu ao Museo do Mar do Vigo unha peza arqueolóxica que nos últimos anos probablemente fixo máis quilómetros que cando chegou as nosas terras por primeira vez, alá polo século VI d.C., procedente de Terra Santa.