Espazo Alicerces

Nesta ocasión a muller que fala no micro de Radio Manoplas é Inma Araújo López.

No quinto programa de Radio Manoplas a entrevistada é Aurita González González. Nada en Sarria pasou a súa infancia en Sober. Logo de casar aos 19 anos chegaron a Vigo, desde hai varias décadas mora no barrio de Coia.

Hai uns días falaba cun grupo de xente sobre o drama que están a vivir moitas persoas por non poder pagar as súas hipotecas, e a conversa desembocou nos manidos tópicos de que todo o mundo quería ser propietario, de que a xente vivira por riba das súas posibilidades, bla, bla, bla.

Primeiro día na cidade:

Non se me ocorren moitas obras literarias que teñan á arqueoloxía como fío condutor. Quizais a referencia literaria por antonomasia sobre o mundo da arqueoloxía no estado español sexa “El Tesoro” de Miguel Delibes.

En xaneiro de 1975 o Ministerio de Gobernación, no seu documento interno Plan Barrios, catalogou como perigoso e subversivo ao barrio de Coia –xunto aos tamén barrios vigueses de Calvario e Ribadavia-.

PRIMEIRO TITULAR. Corpo dunha noticia nun xornal vigués: “…Como se esperaba, las excavaciones realizadas en la calle II República no ofrecieron ningún yacimiento relevante, por lo que se levanta la caución (sic) arqueológica y ya se pueden iniciar los trabajos…”.

O outro día maxinabamos sobre cal era á lóxica que levaba a xente a consumir cultura -que mal soan esas as dúas palabras na mesma frase- e a visitar museos, edificios históricos,… e chegabamos a conclusión (non sei por que falo en plural, cada quen que saque as súas) de que unha das principais ra

Durante un par de anos, traballei nun xacemento arqueolóxico musealizado. Entre outras funcións, unha das tarefas era ensinar os restos antigos á xente que viña a visitarnos.

Era un neno, mais non o sabía.

Un día, tempo atrás, camiñando pola praza da Independencia en Vigo, asistín a unha escena costumista moi habitual nas nosas cidades: unha disputa entre nenos e persoas maiores. Máis cruenta que a loita de clase é o choque entre persoas xubiladas e cativas.

Hai uns días, nunha entrevista nun xornal de tirada nacional, o